Auteur : Jay McInerney
Gelezen in: Engels
Te lezen op: vakantie, het strand, een zomeravond
Rating: 
Korte inhoud (van de uitgever)
Als Luke McGavock op zekere ochtend rond tien uur opstaat en de gordijnen van zijn slaapkamerraam opentrekt, lijkt hem het oude vertrouwde beeld lichtelijk verstoord, en het duurt even voor het tot hem doordringt: tussen de vele torens van de skyline ontbreken plotseling de twee altijd allesoverheersende. In één klap wordt de hele wereld een kwartslag gekanteld. Luke had het bijeengaren van steeds meer rijkdom en welvaart toch al even opgeschort om zijn leven weer enigszins op orde te krijgen en bijvoorbeeld eens te gaan nadenken over de toekomst van zijn tienerdochter. Maar de verschrikkelijke gebeurtenissen aan de andere kant van zijn slaapkamerraam zetten zijn leven pas echt op de kop. Met een karrevracht aan herinneringen, spijt en teleurstellingen is het zaak zich te bezinnen op de vraag wat het goede leven in werkelijkheid moet inhouden… voordat het te laat is!
‘Het goede leven’ barst van de cliché’s, maar als je het boek leest alsof het een chicklit-roman is, zal je dat niet storen. Opvallend is dat de strubbelingen van de moderne vrouw met jonge kinderen, een uitgebluste carrière en een passieloos huwelijk deze keer worden beschreven door een mannelijke auteur. In de eerste hoofdstukken valt dat nog niet zo op, maar als ervaren lezer van ‘vrouwenboekskes’ viel het gebrek aan lange innerlijke dialogen en uitvoerige omschrijvingen van winkelscènes à la Shopaholic me toch op.
De schrijver zou het waarschijnlijk ook niet leuk vinden moest dit boek tussen de stapels roze vakantieboeken in de winkel belanden. Hij heeft duidelijk geprobeerd diepte aan het verhaal te geven. De personages zijn allemaal op zoek naar de betekenis van hun leven, een proces dat versterkt wordt door de dramatische gebeurtenissen van 9/11. Jammer genoeg zullen weinig mensen zich identificeren met die (nochtans universele) zoektocht, vooral door het ‘jet set’ kader waarin de personages leven. Het boek lijkt soms vooral op een aflevering van Gossip Girl, maar dan vanuit het perspectief van de vermoeide ouders.
Toch zal dit boek je niet teleurstellen als je van ‘chicklit’-boeken houdt. Er zit genoeg zeemzoete romantiek in om je tijdens een namiddag op het strand zuchtend te doen dromen. Ben je op zoek naar zwaarder literair vertier, dan sla je ‘Het goede leven’ beter over. Hoewel McInerney heel wat overtuigende emoties en sfeerbeelden weet op te roepen, miste ik toch altijd net die overtuigende klik met het verhaal. Personages en omgevingen worden vaak te uitvoerig omschreven en op andere momenten te beperkt. Al bij al lijkt ‘Het goede leven’ vooral een boek voor mensen die al lang weten dat de uitdaging van het leven in de ‘happily ever after‘ van elke sprookje zit.
